teleurstelling

vrouwelijk (de)/təˈlørstɛlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een emotie opgeroepen door het niet uitkomen van een verwachting
    Het pakje bleek een boek te bevatten dat hij al gelezen had en dat was een hele teleurstelling.
    Teleurstelling en woede bij de Arabisch-Amerikaanse gemeenschap over Trumps Midden-Oostenbeleid – maar geen spijt van stemkeuzes(!) [https://www.nrc.nl/nieuws/2025/03/30/teleurstelling-en-woede-bij-de-arabisch-amerikaanse-gemeenschap-over-trumps-midden-oostenbeleid-maar-geen-spijt-van-stemkeuzes-a4888205 www.nrc.nl (30 mrt 2025)]
    En nu maar hopen dat het is binnengekomen en dat er geen nieuwe teleurstelling volgt, want mijn onderzoek naar de maker van de foto van het lam en de valk leverde niks op.

Etymologie

* van teleurstellen

Vertalingen

Engelsdisappointment
Fransdéception
DuitsEnttäuschung
Spaansdecepción, desengaño, desilusión
Russischразочарование
Poolsrozczarowanie, zawód