telefoontje

/ˌteləˈfoɲcə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kort gesprek via de telefoon
Dat ene telefoontje waarvan je bang bent het te missen.
Na zijn telefoontje reed ik naar het notariskantoor in Gulpen, waar ik het rapport van Omer ophaalde.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek