tegenwind

mannelijk (de)/ˈteɣə(n)ˌwɪnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wind tegen, een wind die van voren komt en je dus remt bij het vooruitgaan
    Ik had nog wel uren zo door kunnen lopen maar langzaam stak er een sterke tegenwind op die stof in mijn ogen blies.
  2. iets dat een proces remt

Antoniemen

rugwind

Vertalingen

Engelsheadwind
Fransvent contraire
DuitsGegenwind
Spaansviento contrario
Zweedsmotvind
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek