tbs

vrouwelijk (de)/ˌtebeˈʔɛs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

initiaalwoord, afkorting, juridisch, medisch (initiaalwoord), (afkorting) (juridisch), (medisch) terbeschikkingstelling, strafmaatregel voor personen die én een misdrijf hebben gepleegd én een geestelijke stoornis hebben.
Veel ontoerekeningsvatbaar verklaarde misdadigers willen liever niet naar een tbs-kliniek, omdat het onzeker is hoe lang de behandeling zal duren.Verdachten mogen een onderzoek weigeren omdat mensen in Nederland wettelijk niet verplicht zijn om mee te werken aan hun eigen veroordeling. De afgelopen jaren nam hun aantal sterk toe. Uit onvrede over het groeiende aantal zwijgende verdachten leggen rechters tegenwoordig vaker tbs op.

* afkorting Ter Beschikking Stelling