tantalusbeker

vrouwelijk (de)/ˈtɑntalʏzˌbekər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. voorwerp dat bedoeld lijkt om uit te drinken, maar een verborgen hevel bevat waardoor de inhoud bij het volschenken boven een bepaald niveau opeens helemaal wegvloeit
    De bekers danken hun naam aan de zoon van Zeus, Tantalus, die door de goden werd gestraft met eeuwige honger en dorst. Het water stond hem altijd aan de lippen maar iedere keer als hij wilde drinken verdween het water: vandaar de uitdrukking ‘een Tantaluskwelling’. Een tantalusbeker werkt volgens hetzelfde principe. Iedere keer als je de beker vol schenkt, loopt hij weer leeg.

Etymologie

*(eponiem), , een verwijzing naar een straf die koning in de Griekse mythologie moest ondergaan: onlesbare dorst doordat water dat hij probeerde te drinken altijd van hem terugweek

Vertalingen

EngelsTantalus cup, Pythagorean cup

Verwante woorden

tantaliseerdetantaliserentantaliserendtantaliserendetantaliumTantalustantalusbekerstantaluskwellingtantaluskwellingentantetanteagaathregelingtantebetjestijl
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek