tabberd

mannelijk (de)/ˈtɑbərt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. lange wijde mantel
    Sinterklaas, goedheilig man, trek je beste tabberd an.
    0, wat was die wind koud! Sint stond te rillen in zijn witte tabberd.

Etymologie

*via Middelnederlands "tabbaert" van "tabard", cognaat met "tabardo" en "tabarro"