taalontwikkelingsstoornis

vrouwelijk (de)/ˈtaɫɔntʋɪkəlɪŋˌstɔːrnɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een ontwikkelingsstoornis bij kinderen, waarbij het kind meer begrijpt van wat anderen zeggen dan het zelf kan zeggen, zonder dat er sprake is van verstandelijke handicap of emotionele stoornis
    Onderkenning van taalontwikkelingsstoornissen vindt steeds vaker plaats op jonge leeftijd.

Synoniemen

dysfasieSLI

Vertalingen

Engelsdysphasia
Fransdysphasie
DuitsDysphasie
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek