succursale
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌsʏkʏrˈsalə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- vestiging die een ondersteunende functie heeft voor een grotere vestiging waaraan zij ondergeschikt isIn ons land zijn de activiteiten inzake retailbankieren, ondergebracht in Deutsche Bank nv (ex-Crédit Lyonnais Bank België), al grotendeels gescheiden van het bankieren voor ondernemingen, gegroepeerd bij Deutsche Bank AG, een succursale van Deutsche Bank.
- (rooms-katholiek) kerk die ondersteunende functie heeft voor de hoofdkerk van een parochieDe kerk werd ingewijd op 15 april 1845. In 1853 werd ze verheven tot proosdij, in 1854 tot succursale en in 1856 als zelfstandige parochie erkend.
Etymologie
* van "succursale"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek