stuwage

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de wijze waarop men heeft gestuwd of gepakt
    In totaal constateerde de inspectie 191 overtredingen, onder meer overschrijding van de Arbeidstijdenwet, verkeerde stuwage, het negeren van een tunnelverbod en het ontbreken van vakbekwaamheidspapieren.
  2. lading

Etymologie

* van stuwen

Vertalingen

Engelsstowing, stowage