studeren

/xxxx/

Betekenis

werkwoord
  1. ov, onderwijs (ov) (onderwijs) het volgen van een opleiding en verwerven van kennis, gewoonlijk aan een universiteit als voornaamste bezigheid
    Jan studeert in Groningen.
    Zij ging medicijnen studeren en ontmoette een nieuwe vriend, een jonge Kroatische arts.
  2. inerg (inerg) het zich concentreren op een bepaalde lesstof om zich deze eigen te maken
    Je moet Jan niet storen want hij zit te studeren.
    Als we bedenken dat de oorspronkelijke Huainanzi uit nog twee, tegenwoordig verloren gegane en extreem lijvige delen bestond, dan blijkt Liu's ambitie om een vorst aan het studeren te zetten op zijn zachtst gezegd minder realistisch.

Etymologie

*afgeleid van het Latijnse studēre

Vertalingen

Engelsstudy
Fransétudier
Duitsstudieren
Spaansestudiar