stroomgeleider
mannelijk (de)/ˈstromɣəˌlɛidər/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) (elektrotechniek) materiaal met een naar verhouding hoog aantal beweeglijke ladingsdragers, waardoor het een elektrische stroom makkelijk doorlaatTantaal is ijzersterk, een goede stroomgeleider en zit in elektronica, vliegtuigen en windturbines.Koolstof nanobuisjes, opgelost in een vloeistof, zijn van stroomgeleiders te veranderen in isolatoren via oxidatie: het chemisch ‘verwijderen’ van de geleidingselektronen.
Vertalingen
Engelsconductor
DuitsLeiter
Spaansconductor
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek