stedenbouwkunde
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (planologie), (techniek) het vakgebied dat onderzoek doet naar wenselijke en mogelijke ontwikkelingen voor bestaande en nieuw in te richten gebieden inc. de openbare ruimte, als onderdeel van de bouwkundeDe stedenbouwkunde heeft zich, als generalistische discipline, vanuit de civiele techniek en de architectuur ontwikkeld tot een vakgebied met uiteenlopende rollen in het brede veld van de ruimtelijke ordening.[http://www.ahk.nl/bouwkunst/opleidingen/stedenbouw/ Academie van Bouwkunst]
Vertalingen
Spaansdiseño urbano
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek