stadsbewoner

mannelijk (de)/ˈstɑtsbəˌwonər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die in een stad woont
    Veel Bruggenaren vinden de eisen van Unesco te ver gaan. "Brugge wordt te veel een museum, een pretpark", aldus een jonge stadsbewoner. "Ze moeten Bruggelingen de vrijheid geven om nieuwe projecten op starten. Want anders gaat de stad dood."

Synoniemen

stedelingstadsmens

Antoniemen

plattelander

Vertalingen

Engelsurban dweller, city dweller, citizen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek