Stadhouder

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

geschiedenis (geschiedenis) de plaatsvervanger van een afwezige vorst in een leen
Het ambt van stadhouder bleef bestaan, ook al werden de noordelijke Nederlanden een republiek.

Etymologie

* Samenstellende afleiding van stad (wat in het Middelnederlands ook "positie" of "rang" kan betekenen) en houden

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek