staart

mannelijk (de)/start/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een verlengstuk van de ruggengraat bij sommige dieren
De meeste zoogdieren hebben een staart.
techniek (techniek) het achterste stuk van een vliegtuig of een auto
figuurlijk, anatomie (figuurlijk), (anatomie) een bundel lang haar
Zij draagt haar haar in een staart.
figuurlijk, informeel (figuurlijk), (informeel) ietwat schampere bijnaam voor een jongen die zijn haar in een staart [3] draagt
Kunnen die staarten van hiernaast de muziek niet wat zachter zetten.
het laatste deel van iets; einde
Met hem zou ik nog wel een leuke staart aan deze kutavond kunnen breien.

:Noord: : stjärt, (: stertr ‘vogelstaart’)

Het venijn zit hem in de staart. — Het meest erge komt op het einde
Ik krijg er een staart van — Ik ben het zat, ik heb er genoeg van
Komt men over de hond, dan komt men over de staart — Als het moeilijkste deel van iets is gelukt, gaat de rest vanzelf en veel makkelijker
Met de staart tussen de benen/poten [afdruipen/weggaan, ...] — Ergens ontredderd, terneergeslagen, teleurgesteld etc. vandaan gaan
Van kop tot staart — Van het begin tot het einde
Als men over de duivel spreekt, dan trapt men hem op zijn staart — het over iemand hebben en die dan plots tegen het lijf lopen, of iets gebeurt terwijl je het er net over had
Een aal ( of een paling) bij de staart hebben — Stoett-7 [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_0008.phpv7 www.dbnl.org]
Hij is te vangen als een aal bij de staart — Stoett-6 [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_0007.phpv6 www.dbnl.org]

Engelstail, tail

Fransqueue, queue

DuitsSchwanz, Schwanz

Spaansrabo, cola, calo

Italiaanscoda

Portugeescauda, rabo

Russischхвост, хвост, хвост

Zweedssvans, stjärt, stjärt