spreker

mannelijk (de)/ˈsprekər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een toespraak houdt
De ongeoefende spreker hield een eindeloze saaie toespraak.

Etymologie

* van spreken

Vertalingen

Spaansconversador

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek