sonde
mannelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (techniek), (medisch) een peilstift om een moeilijk toegankelijke ruimte binnen een lichaam te verkennen, of om er gegevens op te nemen
- (medisch) een instrument om voeding in vloeibare vorm toe te dienen
- (astronomie) een onbemand ruimtevaartuig voor de ruimteverkenning
Etymologie
* Via het Franse sonder van het Latijnse subandare
Vertalingen
Engelsprobe, feeding tube, probe
Franssonde, sonde, sonde
DuitsSonde, Sonde, Sonde
Spaanstienta
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek