snavel

mannelijk (de)/ˈsnavəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bek van een vogel of schildpad
De snavel van de kluut buigt enigszins omhoog.
dysfemisme, anatomie (dysfemisme), (anatomie) mond v.e. mens
Hou toch eens je snavel!

*van Middelnederlands """ "snuit", in de betekenis van ‘vogelbek’ voor het eerst aangetroffen in 1287

Engelsbill, beak

Fransbec

DuitsSchnabel

Spaanspico

Italiaansbecco

Chinees喙

Japansくちばし

Arabischمنقار

Poolsdziób

Zweedsnäbb

Deensnæb