sluwheid

vrouwelijk (de)/ˈslywhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

zaken die voortkomen uit geslepen zijn
Zijn mooie praatjes bleken alleen maar sluwheden te zijn.
het sluw zijn
De sluwheid van de bedrieger was verpakt en schone praaktjes.

Etymologie

* afgeleid van sluw

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek