sisklank

mannelijk (de)/ˈsɪsklɑŋk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal
In het Nederlands worden stemhebbende sisklanken, net als stemhebbende plofklanken, aan het eind van een lettergreep stemloos gemaakt.

Engelsfricative

Fransfricative

DuitsFrikativ, Reibelaut

Spaanssonido silbante