seponeren

/sepoˈnerə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. juridisch (juridisch) een beslissing van het Openbaar Ministerie om een (strafbaar) feit niet te vervolgen, terzijde leggen
    De mensen die stiekem een pornofilm opnamen in de Sint Jozefkerk in Tilburg worden daar niet voor vervolgd. Het kerkbestuur had aangifte gedaan, maar de openbare aanklager heeft besloten de zaak te seponeren, zo meldt het Brabants Dagblad. de Standaard 15/augustus/2017
    De hoofdredactie van NRC is verbolgen over het incident. „In een democratische rechtsstaat moeten er waarborgen zijn dat journalistieke beelden niet zomaar bij de politie terecht kunnen komen”, delen ze mede. Hoofdredacteur Peter Vandermeersch neemt de zaak hoog op, en heeft het College van procureurs-generaal, de dagelijkse leiding van het OM verzocht om de zaak te seponeren. Tubantia Bonne Kerstens 13-september-2017

Etymologie

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘niet vervolgen’ voor het eerst aangetroffen in 1652

Vertalingen

Engelsto decide not to prosecute