ris

mannelijk/vrouwelijk (de)/rɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bundel vlas
plantkunde (plantkunde) takje met druiven of bessen die er gemakkelijk in één beweging afgehaald kunnen worden
hoeveelheid gelijke voorwerpen die met touw of stok aan elkaar vastzitten
Een ris takken.
figuurlijk (figuurlijk) reeks gelijke zaken of personen

tussenwerpsel

weergave van een zacht zagend of scheurend geluid
Bij mijn elleboog voel ik de wrijving van de stenen tegen mijn jack, ris-ris-ris.

Etymologie

*[tussenwerpsel] (klanknabootsing)

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek