revolte

vrouwelijk (de)/reˈvɔltə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. openlijk verzet tegen mensen die de baas zijn
    De grote Curaçaose revolte op 30 mei 1969 trok niet alleen diepe sporen in de Curaçaose maatschappij, maar had ook directe gevolgen voor Aruba.

Etymologie

*van "révolte", cognaat met "revolt" en "Revolte"