reuk

mannelijk (de)/røk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. biologie (biologie) geur
  2. biologie (biologie) gewaarwording van geur via de neus
  3. dysfemisme (dysfemisme) van parfum

Etymologie

* In de betekenis van ‘geur, reukvermogen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Vertalingen

Engelssmell, smell
Fransodeur, odorat
DuitsGeruch, Riechen
Spaansolor, olfato

Verwante woorden

reukaltaarreukaltarenreukcentrumreukeloosreukelozereukenReukersreukflesjereukflesjesReukgrasreukloosreukloze
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek