resonantie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. weergalm, weerklank
  2. elektronica, natuurkunde, elektrotechniek (elektronica) (natuurkunde) (elektrotechniek) trilling op de eigenfrequentie
    het afstemmen op een zender bij een kristalontvanger gebeurt met een afstemkring die in resonantie is met de zendfrequentie

Etymologie

* Afgeleid van resoneren

Vertalingen

Engelsresonance
Fransrésonance
DuitsResonanz
Spaansresonancia
Italiaansrisonanza
Portugeesressonância
Russischрезонанс
Chinees共振
Japans共鳴
Koreaans공명
Turksrezonans
Poolsrezonans
Zweedsresonans
Deensresonans