reserveofficier

mannelijk (de)/rəˈzɛrvəˌɔfiˌsir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

militair, beroep (militair) (beroep) iemand die gewoonlijk niet in actieve dienst is totdat hij wordt opgeroepen, maar in dat geval een rang heeft waaraan het bevel over een zeker aantal ondergeschikten is verbonden, leidinggevende bij reserve-eenheden
Defensie riep hem nog twee keer als reserveofficier op, maar bleek hem zonder zijn medeweten tot luitenant te hebben gedegradeerd, waardoor hij dienst weigerde.
Op een braakliggend veldje in het centrum van het Gelderse dorpje Borculo staan drie groene legertenten. De tenten zijn opgebouwd door ongeveer veertig reserveofficieren in gevechtspakken. De meeste reserveofficieren zijn al een dagje ouder.
De eersteklascoupé was bijna helemaal vol, alle andere passagiers waren militairen in uniform, reserveofficiers op weg naar huis zo leek het.