rentetermijn

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. hoeveelheid geld die men als rente over een bepaalde periode moet betalen
    Maar dankzij het advies van zijn beleggingsbank Bloomfield Weiss had het bedrijf te veel schulden aangegaan en het zou moeite hebben zelfs de volgende rentetermijn te betalen.
    En onafwendbaar kwam elke maand de dag waarop de woekeraar op zijn huurkamer boven de tabakswinkel verscheen en hem het bewijs liet ondertekenen dat zijn schuld met een nieuwe rentetermijn vermeerderd was.