relatietherapie

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een vorm van therapie die poogt een slechte (huwelijks)relatie tussen twee mensen te verbeteren
    Hij vindt het akeliger dan voorheen, Owen, al die ingehouden woede die maar een paar centimeter onder de oppervlakte vibreert terwijl ze elkaar met hernieuwd begrip en geforceerde kalmte bejegenen, in een laatste poging om weer nader tot elkaar te komen; een geur van dure relatietherapie blijft hangen als ze hun kamers verlaten.
    Christine Blasey Ford (51), inmiddels hoogleraar psychologie in Californië, zegt in het interview met The Washington Post dat zij begin jaren 80 door een 'stomdronken' Kavanaugh op een bed is geduwd. Ford zegt dat ze er nooit over heeft gepraat, tot ze in 2012 met haar man in relatietherapie zat.