reglementering

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het invoeren van regels betreffende een bepaalde kwestie
    In 1911 werd de reglementering afgeschaft en werden met de Wet op de Onzedelijkheid de bordelen verboden.

Etymologie

* van reglementeren

Verwante woorden

reglementreglementairreglementairereglementeerreglementeerdereglementeerdenreglementeertreglementenreglementencommissiereglementerenreglementerendreglementerende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek