regel

mannelijk (de)/ˈreɣəɫ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

letterkunde (letterkunde) een horizontaal stuk tekst op een bladzijde
letterkunde (letterkunde) een vers in een gedicht, versregel
een voorschrift, richtlijn, norm, standaard
Er waren maar drie regels in haar Hippie Daycare: iedereen moest een Hawaii shirt aan tijdens het verblijf in haar tuin, je kon tegen een
bouwkunde (bouwkunde) een houten lat of rib van een bepaalde afmeting
zullen we vandaag het regelwerk aanbrengen, Jan?Dan kunnen we daar morgen de gipsplaten op vastzetten
afspraak; regeling
Maar pas in 1868 ontstond de vertrouwensregel, een regel van ongeschreven Staatsrecht waardoor de ministeriële verantwoordelijkheid echt betekenis kreeg.
Alleen dan kan namelijk tot een objectieve regel worden gekomen, vrij van persoonlijke inkleuringen.

*Ontleend aan het Volkslatijnse *rẹgọla, klassiek regula ("lat, regel").

Engelsline, line, rule

Fransligne, ligne, règle

DuitsZeile, Zeile, Regel

Spaanslínea, línea, pauta

Russischстрочка, правило