reen
mannelijk (de)/ren/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- verhoging, verlaging, berm of iets degelijks die in stand worden gehouden als afbakening tussen twee stukken grond{{ouds|1935/46
Etymologie
*van Middelnederlands "reen" / "rein"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek