redenering

vrouwelijk (de)/ˌredəˈnɪːrɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het proces waarmee men (in de logica) van een aantal argumenten, premissen of axioma's tot een standpunt of conclusie komt
Zijn redenering zette de andere leerlingen aan het denken.

* van redeneren

Engelsreasoning

Fransraisonnement

DuitsArgumentation

Italiaansragionamento

Poolsrozumowanie