rechercheur

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) iemand die een politioneel onderzoek uitvoert
    De rechercheurs maakten dankbaar gebruik van de genetische resultaten.
    Op basis van zijn aangifte en foto's van zijn arm, is de politie een onderzoek gestart. Rechercheurs hebben beelden bij de betreffende club opgevraagd, maar er zijn geen verdachten gevonden.

Etymologie

* van rechercheren

Vertalingen

Engelsdetective
Spaansdetective

Verwante woorden

rechaudrechaudjerechaudsrechercherecherche-eenheidrecherchebijstandsteamrecherchebureaurecherchebureausrecherchecapaciteitrecherchechefrecherchechefsrecherchedienst
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek