woorden
boek
Start
›
R
›
reb
reb
mannelijk (de)
/rɛp/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
heer, meneer
Etymologie
* Herkomst: Jiddisj
Verwante woorden
rebbe
rebbelde
rebbelen
rebben
rebbes
Rebecca
Rebecca's
Rebekka
Rebekka's
rebel
rebelleer
rebelleerde
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← Reaumurstraat
rebbe →