reactie

vrouwelijk (de)/reˈjɑksi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een actie die een gevolg is van een stimulus
De aankondiging van zijn ontslag leidde tot een emotionele reactie.
Toen ik de laatste keer mosselen at, kreeg ik een felle allergische reactie.
Voor vertrek kreeg ik naast enthousiaste reacties ook veel aanmerkingen.
scheikunde (scheikunde) een proces waarbij stoffen veranderen doordat er bindingen gevormd en/of verbroken worden
De reactie van H2 met O2 leidt tot de vorming van H2O.

*Van het Latijnse re-, opnieuw, + actio, daad, handeling

Engelsreaction

Fransréaction

DuitsReaktion

Spaansreacción