rammelen

/ˈrɑmələ(n)/

Betekenis

werkwoord

absol (absol) een geluid voortbrengen of er iets loszit
De deur rammelt.
seksualiteit (seksualiteit) bronstig zijn of paren
inerg (inerg) een geluid veroorzaken met iets dat loszit
Er werd aan de deur gerammeld.
erga (erga) uit elkaar ~ door voortdurend gerammel stukgaan
Het hele toestel was uit elkaar gerammeld.
ov (ov) door elkaar ~ schudden
Chang sloot zijn sterke kalligrafenhand als een bankschroef om de arm van de jongen en rammelde hem door elkaar.[http://books.google.nl/books?id=bgfP8KYHey8C&pg=PT127&lpg=PT127&dq=%22rammelde+hem+door%22&source=bl&ots=-fCNd1Yyb9&sig=MrKiU8KnWMC8JBn_ClveBMWfYbk&hl=nl&sa=X&ei=yBR2UqLOOMeWtAb8-YHoCg&ved=0CEIQ6AEwBQv=onepage&q=%22rammelde%20hem%20door%22&f=false Jeffery Deaver (2002), De stenen aap]
absol, figuurlijk (absol), (figuurlijk) niet in orde zijn
Die hele rechtszaak rammelt.

* In de betekenis van ‘ratelen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1528