questionnaire

mannelijk/vrouwelijk (de)/kɛscɔˈnɛːr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vaste reeks vragen die bij een onderzoek aan verschillende mensen wordt voorgelegd
Op Schiphol moest ik een questionnaire over Régis en over mij invullen. Of ze met die vragenlijst de kachel hebben aangestoken, weet ik niet. Maar ik ben door mijn zus en zwager naar huis gebracht en pas de volgende ochtend om kwart over zes gebeld met niets anders dan de mededeling: ‘Ja meneer, uw zoon staat op de passagierslijst.’ Daarna werd ik niet meer gebeld.

*van "questionnaire", vanaf het einde van de 20e eeuw vaak gezien als ontlening aan "questionnaire"