puritein

mannelijk (de)/pyri'tɛin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een (te) strenge protestant die streeft naar zuiverheid van godsdienst en levenswandel
In die tijd hadden kwekelingen de ziel van missionarissen. Franse schoolmeesters leefden als heiligen en ‘hun moraal was even onverbiddelijk als die van de eerste puriteinen’. de Standaard VRIJDAG 11 AUGUSTUS 2017
iemand die (te) zuinig is en sober wil leven
Het ongebreidelde genieten van alles wat maar te koop is, lijkt over zijn hoogtepunt heen. Meer consumenten verzetten zich tegen goedkope, maar milieuvervuilende vliegreisjes, tegen snoep op school of tegen het gebruik van ‘asociaal’ grote auto’s in binnensteden. Dat blijkt uit een Europees onderzoek van de Future Foundation, een internationale denktank die consumentengedrag onderzoekt. De denktank spreekt van de opkomst van ‘nieuwe puriteinen’. Tubantia 08-juni-2006

* uit het Engels

Engelspuritan