puberteit

vrouwelijk (de)/ˌpybərˈtɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. dierkunde (dierkunde) het proces van seksuele rijping van kind naar volwassene en het gedrag dat daar bij hoort
    De puberteit leidt vaak tot conflicten met het ouderlijk gezag.

Etymologie

*afgeleid van puber

Synoniemen

pubescentie

Vertalingen

Engelspuberty
Franspuberté
DuitsPubertät
Spaanspubertad
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek