puber

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈpybər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand met de leeftijd tussen kind en adolescent.

Etymologie

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kind in periode van volwassenwording’ voor het eerst aangetroffen in 1938

Vertalingen

Engelsadolescent
Spaansadolescente

Verwante woorden

puberaalpuberachtigpuberachtigepuberalepuberbreinpuberdepuberdochterpuberdochterspuberenpuberendpuberendepubergedrag
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek