provocatie
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het opzettelijk oproepen van een ongewenste toestand of handeling om daarin het argument te vinden negatief op te kunnen tredenHet is onduidelijk wie de video heeft gemaakt. De tv-zender waarop de video te zien was, schreef op Facebook te zijn gehackt. Zelensky plaatste snel na het verschijnen van de nepvideo een echte video op Instagram. Hij noemt de deepfake daarin een "kinderachtige Russische provocatie".
Etymologie
* van provoceren
Vertalingen
Engelsprovocation
DuitsProvokation
Spaansprovocación
Italiaansprovocazione
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek