proclameren

/prokla'merə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. in het openbaar voorlezen of bekendmaken van iets officieels
    Abarbanel was de enige joodse leider in Palestina die tegen het proclameren van een joodse staat was, omdat hij voorzag dat dit zou leiden tot een bloedige oorlog en een eindeloos conflict. Hij dacht dat er ruimte was voor een historisch compromis, een samenleven van joden en Arabieren zonder de structuur van een staat. 'Hij vond staten een kinderlijk en archaïsch concept', vertelt Atalja. Volkskrant Anet Bleich 19 december 2015
    Wanneer ontstond het Nederlandse wij-gevoel? „Historici zijn het er niet over eens. Sommigen gaan terug naar de Middeleeuwen, anderen leggen het beginpunt pas in 1798, als de patriotten een Bataafse eenheidsstaat proclameren. Ik denk dat het begint bij de Opstand tegen Spanje in de 16de eeuw.” NRC Dirk Vlasblom 6 maart 2017

Etymologie

*afgeleid van het Franse proclamer () [https://fr.wiktionary.org/wiki/proclamer Wiktionnaire]

Vertalingen

Engelsproclaim
Fransproclamer
Spaansproclamar