polymeer

onzijdig (het)/ˌpoliˈmer/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

scheikunde (scheikunde) een reuzenmolecuul dat bestaat uit een sequentie van één of meerdere identieke of soortgelijke onderdelen die aan elkaar zijn gekoppeld
Het is niet juist om alle polymeren 'plastics' te noemen omdat zij lang niet allemaal plastisch te vervormen zijn.

#betrekking hebbend op de vorming van een polymeer

Engelspolymer

Franspolymère

DuitsPolymer

Spaanspolímero

Italiaanspolimero

Portugeespolímero

Russischполимер

Chinees聚合物

Japans重合体

Koreaans중합체

Arabischمكوثر

Turkspolimer

Poolspolimery

Zweedspolymer

Deenspolymer