plechtigheid

vrouwelijk (de)/ˈplɛxtəxˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een sociale gebeurtenis die met ernst en ceremonieel gepaard gaat
De plechtigheid werd ruw verstoord door een stel dronken motorrijders.

*Afgeleid van plechtig .

Engelsceremony, rite, solemnity

Franscérémonie, solennité

DuitsFeierlichkeit, Zeremonie

Spaansacto, ceremonia, solemnidad