platzetter

mannelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. letterzetter die alleen maar platte tekst zet zonder kopjes, tabellen of illustraties
    Bruining was platzetter en nam wel zeven regels te gelijk; wanneer hij zette liet hij telkens de letter die hij onder zijn duim kreeg dansen en dat maakte het geratel watje hoorde.