platitude

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

platte of afgezaagde zinsnede
- Ik begon het gesprek met de platitude 'heb je een vuurtje voor me?'.
- De politicus bediende zich van de platitude dat we wel rekening moeten houden met toekomstige generaties.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gemeenplaats’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

Engelsplatitude

Fransplatitude

DuitsPlattitüde