pion

mannelijk (de)/piˈjɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

schaak (schaak) een schaakstuk dat per zet slechts één vakje vooruit kan lopen en schuin vooruit slaat
Hij schoof zijn pion naar voren om de koning schaak te zetten.
figuurlijk (figuurlijk) willoze persoon die door iemand anders voor diens plannen wordt gebruikt
Ik was slechts een pion in het spel van anderen.
(Zuid-Nederlands) pylon
spel (spel) figuurtje bij een bordspel

zelfstandig naamwoord

zelfstandig naamwoord

deeltjesfysica (deeltjesfysica) een subatomair deeltje dat zelf bestaat uit twee quarks en daardoor ook een boson is
Pionen komt in drie varianten voor: +, - en ongeladen.

*píon (n) [C]: van """, op te vatten als (verkorting) van pimeson

Engelspawn, pion, pi meson

Franspion, pion, méson

DuitsBauer, Pion

Spaanspeón

Turkspiyon