permitteren

/xxxx/

Betekenis

werkwoord
  1. toestaan, permissie geven
    Op de laatste schooldag permitteerde de leraar dat de scholieren veel lawaai maakten in de klas.
  2. zich iets kunnen veroorloven
    Ik probeerde mama te vragen wat er was gebeurd, maar ze schudde alleen haar hoofd en zei dat het belangrijkste was dat er niets van naar buiten kwam, we konden ons geen schandaal permitteren.

Etymologie

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘toestaan’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1546

Verwante woorden

permpermafrostpermalinkpermalinkspermanentpermanentepermanentenpermanenterpermanentiepermanentjespermanenttepermeabel
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek