pendant

/pɛnˈdɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. kunst (kunst) Een kunstobject dat de tegenhanger is van een ander kunstobject.
  2. Bij uitbreiding: Elk voorwerp dat of elke persoon die een tegenhanger is van een ander.
    De Kerstman is de Amerikaanse pendant van Sinterklaas.
  3. verouderd (verouderd) Een sieraad dat bedoeld is om aan een halsketting of halsring te hangen, of aan de oorlel (een oorhanger).

Etymologie

* van "pendant", dat teruggaat op Latijn "pendere" in de betekenis van ‘tegenhanger’ voor het eerst aangetroffen in 1861

Verwante woorden

pendagpendantenpendependelpendelaarpendelaarspendelarbeidpendelbewegingpendelbewegingenpendelbuspendelbusjependelbusjes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek