woorden
boek
Start
›
P
›
peen
peen
mannelijk/vrouwelijk (de)
/pen/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
groente
(groente) een eetbare wortelsoort,
verouderd
(verouderd) straf, boete
Etymologie
*[2] (verkorting) van "pene"
Verwante woorden
Peene
peengras
peenhaar
peentje
peentjes
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← Peemen
Peene →